...Daha iyi, kaliteli bir yasam, güvenli bir gelecek icin küresellesme ne kadar inandirici bir yol ya da bizim disimizda belirlenerek, sunulan bir secenek. Yoksa secme sansimiz olmadan kendimizi tam ortasinda buldugumuz cagdas bir kaos mu Acikcasi bu calismayi hazirlarken, bazi verilerle karsilastikca panige kapildim. Gercekte kurgulanmis, bizim adimiza, bize sorulmadan yapay bir dünyada tektip ya da tektip olmaya aday yasayip gidiyoruz. Yiyeceklerimizin bilesiminden, yeryüzündeki olaylarin ne kadarindan haberdar olmamiz gerektigini kadar birileri bizim adimiza karar veriyor. Üstelik sinirlarin ortadan kalktiginin söylendigi bir dünya da özgür de degiliz.
Sevgi ve özen yetenegimizi, yasama olan saygimizi, insanla iliskili en özel degerlerimizi kaybediyoruz. Bombos bir pop kültürünün yükselisi, medyadaki iceriksiz olaylar, programlar, pop yildizlari ile zihnimiz, hic baska isi yokmus gibi SMSe bagli parmaklarimiz oyalanip duruyor. Birileri, hem bizim toplumumuzu hem de sectigi baskalarini üretmeden tüketen bilincsiz kalabaliklara dönüstürüyor. Insanlar uyusturulmus kadar direncsiz ve farkindaliga iliskin hic bir iz yok. Küresellesmenin, egitime, yaslilarin bakimina, sagliga, güvenli gidaya, cevreyi korumaya ayrilmayan trilyonlarinin ülkemizi ülkeleri yoksullastirarak, insanlari yasamdan dislayacagini ne zaman anlayacagiz Giderek yalnizlasiyoruz, oysa biz yillardir inatla, hep o malum ekonomik ve siyasal kalabalagin icinde yer almaya calisiyoruz. Ama yine de yalnizlasmanin insa edilmesine engel olamiyoruz. Küresellesmenin dili paranin dili ve sözcükleri de o yaziyor. Oysa yerkürede farkli ve mutlu bir toplum olmanin dili insanin, insanca yasamasinin dili olmali.
Küresellesirken ya da bu yola girmisken hala bir secme sansimiz var mi