Halk arasinda Tevrüzü olarak bilinen bir gül cesidi vardir. Bu gül bize 15.asirda Tebrzden intikal etmistir. Gül-i Tebrz olarak bilinen bu gül yerini sevdigi vakit tek bir kökten, cadir misali nevs ü nema bulur. Kisa kadar uzanan bir hayat serüveni vardir. Bu gülün kokusu öyle latiftir ki gönüllere ferahlik bahseder... Dvan siiri adeta bir Gül-i Tebrzdir. O diyardan yurdumuza gelmis, biz olmus, bizim olmustur. Asirlar gecse de hic solmayacak, latif kokusundan Türk edebiyatini asla mahrum birakmayacaktir... Suaranin kaleminden cikan saba rüzgariyla, acilan dvanlaringüllerin solmaya hic niyeti yok... Dvan edebiyati ile ilgili yazilmis akademik ve deneme yazilarindan mütesekkil bir eser Gül-i Tebrz... Temennimiz o ölümsüz güllerden bir demet olan Gül-i Tebrz adli eserimizin, size o devrin kokusunu ve bülbül mesrepli sairlerimizin feryatlarini bir nebze hissettirmesidir...