Dinin Kökenleri, Freudun dinsel inanc konusundaki görüslerinin ayrintili bir anlatisini sunmaktadir. Freud, dinin bilincdisi ve ilkel yönlerinin altini cizerek, din ile ilkel toplumlarin, cocuklarin ve nevrotiklerin zihinsel yasamlari arasinda kosutluklar kurmaktadir.

Freudun en iyi yazilmis yapiti olarak gördügü Totem ve Tabu totemcilik, disevlilik ve tabunun yani sira batil inanc, ruhlarin varligina inanma ve büyü gibi ilkel adetlerle inanclari incelemekte ve bunlari nevrozun ruhcözümsel incelenmesiyle cocuklarin gelismesi acilarindan tartismaktadir. Tanri Baba ve Hiristiyan Komünyonu kavramlari Freudun görüsüne göre ilkel toplulugun ilk babasi kavramindan ve bu babanin kurban sunulan bir totem haline getirilisinden türemistir.

Freudun din üzerine son calismasi olan Musa ve Tektanricilik, bireysel ruhbilimin bir ulusal grupla onun dinine genis ölcüde ve ustaca uygulanmasidir. Tarihsel ve dinsel hakikatlerin ortaya konulmasi ve bunlarin carpitilarak gelenege dönüstürülmesi sürecleri anlatilmis, böylece Musanin ve tektanrili dinin kutsal kitaplarindaki betimlemelerde bulunan eksiklikler ortaya cikarilmistir. Freud kitabin sonunda, dinin Yahudi kisiligine etkisi üzerine gözlemlerini anlatmakta, sünnet, igdis edilme kompleksi ve Yahudi düsmanligi arasindaki iliskilerle ilgili görüslerini belirtmektedir.