Boyun egerek sürdürülen bir yasamda
hayallere ulasmak ne kadar mümkün olabilir


Ne düsünüyorum biliyor musun Her seyden vazgecip gitmeyi. Senden, cocuklardan, hayattan. Kendimden. Düsünsene, acip kollarimi atliyorum yüksek bir yerden. Öyle hizli düsüyorum ki rüzgar bedenimi örten tüm kiyafetleri söküp atiyor. Cirilciplak ve paramparca oluyorum.
Sonra benimle beraber dünyadaki bütün kötülükler de zerrelere ayrilip yok oluyor.
Ne dersin Kurtarayim mi masumlari

Sen bir cil kusunun avcisi olmaktan daha ileri gidemezsin


Daha kücücükken sevgiden yoksun kalmisti. Oysa yalnizca sevsin diye yaratilmisti. Insani, hayvani, dogayi sevsin diye... Peki, yalnizca o mu görevlendirilmisti sevmekle Bunca zamandir sevgisizlige karsi verdigi savastan arta kalan sizilari gökyüzünden bir melek gelip dindirir miydi acaba Ne var ki bu bitmek tükenmek bilmeyen eksiklikler ve sikintilar genc kizda tükenmisligin tam tersine, cogalan bir caba, bir güc gösterisi haline gelmisti. Acik acik ugradigi haksizliklar, incinen gururu ve kirilan kalbi vaktinden önce olgunlastirdi ruhunu.