Rüzgarli Tepelerin insanin icini hoplatan, kipir kipir eden destansi bir havasi vardir. Kurgusu, kullanilan dil, akicilik, karakterlerin canliligi, bir siir tadinda sürüp giden tasvirleri insani ve dogayi bir araya getirmekten öte bir sölen gibi cikar okuyucunun karsisina. Her yeni bölümü ile sevimli, kücük öykücükler gibi olsa da total akisi ile lirizmin sinirlarini zorlayan engin bir cizgiye sahiptir. Uzun soluklu bir yasanmisligin gercek yüzü anlatilir Rüzgarli Tepelerde. Ayni siralari paylasmis, birlikte okumus Orhanin, Baharin, Mehmet Alinin, Irfanin ve digerlerinin okuyucuda derin izler birakan hikayesi bas döndürücüdür.
Rüzgarli Tepeler, gücünü daglardan alan irmak gibidir. Bir genclik iksiri gibi yol olur, gönüllere akar; bazen daglarin en tepelerinde dag rüzgarlari ile eser vadiye. Bazen Coruhun üzerinde ugultularla esen ilik bir sarki gibidir. Bir sevda olur, yüreklere su serper... Ilk baskisi 2005 yilinda ciktiginda kitap beklenenden de büyük ilgi görmüstü. Yeni düzenlemesi ile ikinci baskisinda Ömer Yerlikaya okuyucusunu adeta sarsiyor.