Insanin, tuzaklari tanimak icin tilki, kurtlari korkutmak icin de aslan olmasi gerekir.

Niccol Machiavellinin ölümünden bes yil sonra yayimlanan eseri Prens, o tarihten günümüze kadar devam eden bir tartismayi baslatmistir. Prens, devlet yönetiminde amaca ulasmak icin her yolun gecerli oldugunu savunan bir elkitabi miydi, yoksa devletin ve iktidarin gercek dogasi üstüne felsefi ve siyasal bir basyapit mi Prens, kimilerince seytanin kitabi olarak nitelendi, kimilerince de gercekci siyaset kuraminin bir basyapiti olarak. Ama kesin olan bir sey var ki, devlet yönetme sanatinin en temel kaynaklarindan birini olusturdu. Yapit, özlü anlatimi, etkileyici imgeleri ve gerek cagdaslari gerek sonraki kusaklarca harfi harfine yorumlanan kimi özdeyislerinin pervasizligiyla cok daha büyük ün kazandi.

Yalnizca siyasal icerigiyle degil, edeb üslubuyla da klasik edebiyatin ölümsüz metinleri arasina giren bu benzersiz eseri, yazar ve kitap üstüne kapsamli bir inceleme ve aciklayici notlar esliginde sunuyoruz.