Bütün yelkenlerini acmis, bütün sari isiklarini yakmis, kiyiya iyice yaklasarak
güzelliklerinin ve kiskirticiliklarinin bütün gölgelerini suyun eteklerine kadar dökmüs
masal gemisi, nihayet Istanbul Bogazindan, son padisahla son sehzadesini alarak
uzaklasti. Bir donanma gecesinden arda kalmis gibiydi. Artik hicbir penceresinden isik
dökülmeyen sarayin önünden usulca gectiler.
Hicbir sey kalmadi geriye.
Bir büyük bosluk kaldi geriye.
Bir de bütün bunlari, bulutlarin ufuk üzerinde kostugu güz aksamlari, kiyiya iyice
yanasan masal gemilerinin gölgelerine bakarak ve dahi o gölgeleri kendisi gibi
görebilecek baskalarinin varligini da vehmederek dalgalara söyleyen öykücü.
