Cosku...
Iste tam anlamiyla buydu yasanan... Icindeki firtinayi baska türlü anlatamazdi kadin. Deli dalgalarin sahile carpip gitmesi gibi... Cosku da tipki böyle vuruyordu yüregine, her vurusta ufak parcalara bölüyordu yüregini ve birazini da giderken götürüyordu.
Ama geriye kalan o yürek öylesine yasam doluydu ki kopup gidenleri fark etmiyordu bile. Alismisti bu eksilmelere.
Ölümün oldugu hayatta mucize yerlestiren ruhuma Bir yolculuga daha cikalim diyorsun.
Yolculuk, yol, yolcu... Mecburi gidisler bunlar, engel olamazsin. Benimle ilgili degil dedi kadin yeniden, binlerce kez dedigi gibi, kaderdi bu. Ama kabul edilebilir mi kolayca
Bir masaldir hayat; büyülü, serbetli, zehirli tesadüflerle dolu... Tek yapman gereken kendini ana birakmak ve tesadüflerin tadini cikarmak. Cünkü onlarla ne kadar vaktin oldugunu bilemezsin
