Yas, kaybettigimiz sevdiklerimize icimizde bir yer acmaktir; onlari icimize sigdirmak icin kendimizi büyütmektir.
Herkes yitirir sevdiklerini. Bazen depremde, savasta, salgin hastaliklarda; bazen bir hastane odasinda, sirali ya da sirasiz ölümlerde. Yitirdiklerimizle birlikte yasamaktir hayat.
Kimi zaman da yitirilen bir yurt olur; kimi zaman bütün düslerin saklandigi bir ev; ocagi tüttüren bir is; asina olanin verdigi güven ve sicaklik...
Yitirdiklerine dönüp bakmak ister insan, yitip gidenin ardinda biraktigi bosluga atilacak bir son bakis, söylenecek bir son söz vardir hep. Yas, sair Orpheus gibi Yeraltina inip sevdiklerimizi geri getirme cabasi ve bu cabanin beyhudeligini anlama sürecidir belki de... Uzun bir yoldur; hayat boyu dönüp dönüp geriye bakilan, yitirdiklerimizi yanimiza alip yürüdügümüz, adina hayat denilen uzun bir yol.
Prof. Dr. Sengül Hablemitoglunun kisisel deneyimlerinden, yas terapilerinden ve evrensel örneklerden süzerek olusturdugu bu yasama rehberini, icinden gectigimiz zor zamanlarda basucunuzdan eksik etmeyeceksiniz.
