Dit werk beoogt de hypothese naar voren te brengen dat het probleem van de mensen die ver van de arbeidsmarkt staan en in een situatie van uitsluiting verkeren en het afvalprobleem met elkaar verbonden zijn door dezelfde symboliek, namelijk die van de afwijzing. Het gaat er ook om aan te tonen dat de circulaire economie een economisch systeem zou zijn dat minder afval produceert en de integratie bevordert van mensen die ver van de arbeidsmarkt staan en die hun integratieproces uitvoeren binnen structuren van de circulaire economie. Dit gevoel van insluiting zou zich vertalen in een sterk gevoel van nuttigheid en het behoren tot een gemeenschappelijke zaak, namelijk het behoud van het milieu.
