Ondanks de veranderingen die zich hebben voorgedaan in de leertheorieën en de nieuwe trends die zich hebben voorgedaan in het leren en onderwijzen van talen, hebben de onderzoekers van taaltests zich tot voor kort verzet tegen het opnemen van affectieve en volwaardige factoren in de theorie van de taalevaluatie. Historisch gezien worden emoties of affecten gezien als strijdig met de rede. Vroege filosofen benadrukten het streven naar de rede, maar ze konden emoties niet ontkennen of negeren omdat mensen niet alleen op de rede functioneren. Emoties en emotionele regulatie in het onderwijs en in het bijzonder in testsituaties zijn grotendeels verwaarloosd, met uitzondering van de testangst die uitgebreid is onderzocht. Het doel van dit boek is om een taaltestmodel te positioneren dat een uitgebreide blik werpt op het taaltestproces, met inbegrip van zelfregulering van cognitieve teststrategieën en emoties, testgedrag en de gevolgen van testprestaties.