Dayanamam anamin kederlenmesine. Hemen agzimla saz sesi, darbuka sesi cikarir, bir yandan da oynarim. Anam o zaman azicik da olsa guler. Hah soyle gul aslanin anasi. Benim kimim var Sen de aglarsan ben hepten biterim, kolesi oldugum anam, derim. Ben oynadikca annem beni seyreder. Cibicik calar. Tempo tutar. Anasina gurban ogullar, ogullarinin sesinden her seyi anlayan babalar. Badir budur konusan enisteler, eltiden yana dertli gelinler. Kafasi civa gibi ziv ziv akan deliler, lacivert pantolla beyaz goynek giyenler. Maykil Ceksina tas cikartan bebeler, Bergen konserine yevmiye sayan tasrali muallimler. Daha neler neler... Es garibin bagrina Aglaya Aglaya Olduk Anam Bacim, bozkirin sesi, nefesi. Bazisinda yokluk, bazisinda gariplik kokusu... Mustafa Ciftci, her seye ragmen gulen gozlerle bakiyor hayata. Kedere nese katarak anlatiyor hikayelerini.
