En asimiz, en dik kafalimiz dahi ölümün o orantisiz gücü karsisinda aciz kalip boyun egmiyor muyduk Güclünün
gücsüzü yok ettigi bu yasamda merdivenin en üst basamaginda olsak bile ölüme kafa tutamiyorduk. Ne kadar güclü
olursak olalim ölüm bizden daha güclüydü ve bir gün hepimizin kapisini davetsizce caliyordu. Aslinda Tanrinin biz
insanogluna verdigi bu en büyük hediye bizi adaletiyle esitliyordu. Yasami anlamli kilan da zaten onun varligi degil
miydi
Alismak, duyarsizlasmakti. Alismak, savasi gören bir askerin ölüm ve yikimlardan etkilenmemesiydi. Alismak, yeri
doldurulamayan birinin acisiyla bas etmek, o acinin üstünü örtmekti.