Bircok insan düsündügünü sanir; aslinda yaptiklari, sadece önyargilarini yeniden düzenlemektir. WILLIAM JAMES Yüksek zekali insanlarin sonuca varmadan önce eldeki verileri bizlerden daha donanimli bir sekilde degerlendirdigini varsayariz. Muhakeme yeteneklerine güvenir, önyargilardan uzak olduklarini düsünürüz. Ama durum pek de öyle degil. - Cok zeki insanlar cok mantiksiz kararlar alabiliyor. Nobelli bir fizikci Arjantin sinirindan iki kilo eroin gecirmek üzere kandirilabiliyor, Sherlock gibi bir zihni yaratan Arthur Conan Doyle iki ergen tarafindan oyuna getirilebiliyor. Bilgi ve uzmanlik, insanlari önyargilarina hapsederek yanlis düsüncelerin kök salmasina neden olabiliyor. David Robsonin sözünü ettigi Zeka Tuzagi tam da bu. Thomas Edisondan NASAya, Nokiadan Ingiltere milli futbol takimina kadar zekasina güvendigimiz pek cok isim ve kurum bu tuzaga düsmüs, düsmeye de devam ediyor. Peki bu kadar zeki oldugunu düsündügümüz insanlar böyle yanlislara düsebiliyorsa bizim de düsmemiz kacinilmaz degil mi Pek degil. David Robson, zeka ve deneyim konusunda yakin dönemlerde ortaya atilmis stratejik cehalet, meta-unutkanlik ya da islevsel aptallik gibi yaklasimlardan yola cikarak, bir yandan zekasina cok güvendigimiz insanlarin nasil ve neden mantiksiz kararlar alabildiklerini irdeliyor, bir yandan da bizlere de benzer tuzaklardan kacinmak icin basit ve uygulanabilir yöntemler sunuyor. Ister zekilerden olun ister biz diger fanilerden, soru bombardimaninin kesilmedigi bu karmasik yüzyilda, Zeka Tuzagi bilissel potansiyelinizi tümüyle kullanabilmeniz ve daha dogru kararlar alabilmeniz icin yepyeni bir alet cantasi.
