De vroege Christenen gebruikten deze benaming oorspronkelijk om hun relatie met de God van het Oude Verbond aan te geven. Als bron voor de meeste hedendaagse vertalingen wordt de Novum Testamentum Graece gebruikt. In het Nieuwe Testament worden de daden en woorden van Jezus beschreven, die in het Nieuwe Testament de Messias (de Christus) genoemd wordt. Uit het geloof in hem is het Christendom voortgekomen. Verder staan er de vroege geschiedenis van de eerste christelijke gemeenschappen en de leer en prediking van de apostelen in beschreven. Het Nieuwe Testament vormt daarmee de voornaamste basis van het Christelijk geloof. Binnen dat geloof worden behalve de Bijbelteksten van het Oude Testament ook die van het Nieuwe Testament als het Woord van God d.w.z. geïnspireerd door God beschouwd. Orthodoxe Christenen beschouwen Het Oude en Nieuwe Testament letterlijk als "Het Woord van God".
