Büyük salonun kapiya yakin bir duvarinin önünde birdenbire durdum. O andaki hislerimi, özellikle aradan bu kadar sene gectikten sonra, anlatmama imkan yok. Yalniz orada, kürk mantolu bir kadin portresinin önünde, mihlanmis gibi durdugumu hatirliyorum. Resimleri seyredip gecenler, vücutlariyla beni saga sola itiyorlar fakat ben oldugum yerden ayrilamiyordum. Bu portrede ne vardi.. Bunu anlatamayacagimi biliyorum; yalniz, o zamana kadar hicbir kadinda görmedigim garip, biraz vahsi, biraz gururlu ve cok kuvvetli bir ifade vardi. Bu yüzü veya benzerini hicbir yerde, hicbir zaman görmedigimi ilk andan itibaren bilmeme ragmen, onunla aramizda bir tanisiklik varmis gibi bir hisse kapildim. Bu soluk yüz, bu siyah kaslar ve onlarin altindaki siyah gözler; bu koyu kumral saclar ve asil, masumluk ile iradeyi, sonsuz bir hüzün ile kuvvetli bir kisiyi birlestiren bu ifade, bana asla yabanci olamazdi.

Özellikle romanlarinda edebiyata yeni bir boyut kazandirmis, gercekci romanin en özgün örneklerini veren Sabahattin Alinin, bir solukta okuyacaginiz eseri Kürk Mantolu Madonnanin baskahramanlari olan Raif Efendi ve Maria Puderin sürükleyici ve etkileyici aski icinize isleyecek...