Günlükten anlasildigi kadariyla Melek, bu kentte mutlu bir cocukluk geciriyordu. Iki katli, yesil panjurlu evlerinin arka bahcesindeki elma agaclarina tirmaniyor, üstünü basini rezil ederek dönüyor, annesinden azar isitiyor ama bu azarlara pek de aldirmayarak ertesi gün gene, bahcedeki kümese giriyor, henüz sicak olan yumurtalari topluyor, üstünü basini gene rezil ediyordu. ... Geceleri de yatagindan elma agacina tünemis olan baykusu seyrediyor, annesinden gene baykusa cok bakarsa, giderek kendisinin de baykusa benzeyecegi yolunda azarlar isitiyor, annesi perdeleri kapatip odadan cikar cikmaz, firlayip perdeleri gene aciyor, baykusun önünde sonunda kendisine bir masal anlatacagindan emin ama masali bekleyemeyerek uykuya dalip gidiyordu. Deniz ve baykus ona bir sey anlatacaklardi sonunda; ama henüz pek kücüktü, baykusun masali hep uykusuna yenik düsüyordu.

Cocuklugu boyunca günlügüyle arkadas olur Melek... Yalnizligini, sikintilarini, kaygilarini ve arzularini günlügüne isler. Odasinin penceresinden görünen baykusla bir alip veremedigi vardir. Yillar sonra günlügünün tüm gercekleri aciga cikaracagini tahmin dahi edemez; elbette bilemeyecegi baska seyler de vardir bu dünyada Kocasinin onu bir ihaleyi kazanmak ugruna satacagini, asik oldugu adamin karsisina sans eseri cikmayacagini, bir cinayet ile her seyin darmadagin olacagini... Melek, hayati degissin istemeyecekti ama baskalari onun hayatini degistirecekti...