Bugün halk edebiyati adi altinda ve farkli bir zeminde ele alinan edebiyat; bizim, Orta Asyada baslatip, zenginlestirerek getirdigimiz ana edebiyat gelenegimizdir. Halk siiri ise bu edebiyatin güzide ve genis bir alanidir. Halk siirimiz bir yandan zengin anonim kaynaklardan beslenirken, diger yandan sairlerimiz de bu alana ferd olarak önemli katkilarda bulunmuslardir. Ferd temele dayali halk siirini üreten halk sairleri, icraatlarina göre degisik isimlerle anilmislardir Ozan, asik, saz sairi, kalem suarasi gibi. Bu sair tiplerinin aralarinda ne kadar farklilik olursa olsun, hepsi de halk siiri mahsulleri üretmislerdir. Hepsi de halk sairidirler. Eserlerini vezin, kafiye, durak, tür, konu, ezgi vs. gibi halk siiri kural ve teknigi icinde hazirlamislardir. Emir Kalkanin hem ozan, asik, saz sairi, kalem suarasi gibi farkli sair tiplerinin belirgin özelliklerini ayrintili bir sekilde tahlil ettigi hem de 20. Yüzyil halk sairlerimizin hayat hikayelerini ve siirlerinden örnekler sundugu bu kiymetli calismasinin edebiyatimizin nesilden nesile aktarilmasinda önemli bir boslugu dolduracagini düsünüyoruz. Kitapta; sik Kemterden Sümmanye, sik Veyselden kadin sairlerimizden Döne Sultana, Neset Ertastan sik Murat Cobanogluna varincaya dek iki yüze yakin sairimiz ele alinmistir.
