Ertesi gün ayrilacak buradan. Kiz ögrenci yurduna alindigina dair belge elinde. Veda edercesine bakiyor mahalleye, sadece oraya degil, dört yüz kilometre uzakliktaki amca evine ve cocukluguna da veda ediyor. Bundan böyle belki sadece misafir olarak gelecek buraya. Ülkenin Ingilizce egitim veren en iyi üniversitelerinden birini sanki zekasi ve caliskanligiyla kazanmamis da, baskalarinca kendisine bahsedilmis bir seyi sesini cikarirsa hemen yitirecegi duygusunu da yasamayacak artik. Salona serilen yer yatagina herkesten sonra girmeyecek, sabahlari herkesten önce ayaga kalkmayacak, sessizce evin islerine yardim etmeyecek, sessizce cikmayacak evden ve ayni sessizlikle geri dönmeyecek bundan böyle bu eve.

Fatma yillar sonra ülkesine geri döner. Döndügü yer cocuklugunun uzak kenti Istanbuldur. Kayip parcalarini burada bulabilecek mi Yarim kalan asklari tamamlamasi, cocuklugun soguk ülkesinde elini birakip giden annesine siginmasi mümkün müdür Fatma yeni bir yasama dogru yol alirken baska kentlerin parcalarini baska denizlerin sulariyla birlestirecek. Belki de agitin sonu hic gelmeyecek