1870li yillarda Monet ve arkadaslari atölyeden sokaga, nehir kiyilarina, kumsallara, kirlara, kisacasi acik havaya cikardilar resim sanatini. Ona atölyeden uzak, günlük yasamin icinde bir yer verdiler. Sehpalarini rüzgarli tepelere, yemyesil yamaclara, agac gölgelerine, kayaliklarin kuytusuna kurup dogayi görülebilenin aksine, öznel izlenimlerinden yola cikarak betimlediler. Isigi, kendiliginden ve anlik hareketi icinde algilayabilmek icin acik havada calistilar, tablolar son bicimlerini atölyede alsa da.
Dogaya Acilan Pencerede, okuru Monet, Sisley ve Van Goghun dünyalarinda bir yolculuga cikartiyor Nedim Gürsel. Tuvale yansiyan mekanlari bizzat görerek bir edebiyatcinin gözünden aktariyor. Okyanuslar, falezler, firtinali denizler, isik oyunlariyla baskalasan mekanlar, firca darbeleriyle gerceklikten kopan doga parcalari Hepsi ressamin fircasindan yazarin kalemine akiyor.
Izlenimciligin 150. yildönümünde edebiyattan resme acilan bir pencere.
