Iranli yazar Sadik Hidayetin hem nalina hem mihina vurdugu bir novella Haci Aga. Kahramanimiz Haci Aga, bu topraklarda da binlerce benzerini görebilecegimiz her devrin adamlarindan.Kimilerine isim sembolizasyonlariyla özel adlar verdigi yan karakterler ise her devrin kullanisli bireyleri. 1940larin Iraninda cizdigi panorama sadece o dönemin Iraninin degil, son bir asirdan fazladir bütün bölgenin hikayesini anlatiyor adeta. Sermayenin ve sermayenin masalarinin dini cikarlarina nasil alet ettiklerini, kendi cikarlari ugruna her yolu mubah sayanlari, hepimizin cok iyi tanidigi yüzsüz, zübük politikacilari ve onlarin yardakcilarini hikaye ediyor. Kalemin kilictan keskin oldugunu bir kere daha gösteriyor.
Cünkü Haci, hayatin sahtekarlik, yalan, dalavere, sarlatanlik ve ückagitciliktan ibaret olduguna inaniyordu. Icinde yasadigi toplum bu temeller üzerine kurulmustu, dolayisiyla böyle bir toplumda herkes birbirini daha iyi kaziklayabilir, agiz degistirebilir ve yakasini siyirabilirdi. Kendi varligini baskalarininki gibi günahkar görüyor ve aklanmak icin hicbir entrikadan, dalkavukluk ve hokkabazliktan geri durmuyordu. Dilin her tarafa dönebilen bir et parcasi oldugunu düsünüyordu ve bu yüzden rüsvet, ihanet, casusluk, yagcilik, kandirma gibi isler onun karakterinin bir parcasi olmustu. Devir böyleydi O da kendi devrinin seckinlerinden biriydi