Sanatkar, lisanin denizine kendi kanini katmak ihtiyacini duyan ve kalbinin atesini teskin icin bu umman icine dalan bir mahluktur, diyor Abdülhak Sinasi Hisar. Hisarin Everestteki külliyati, bu kavrayisla ve ayrica sanatciyi bir mütefekkir, bir yol gösterici olarak gören bir tavirla kaleme aldigi kurmaca disi yazilarinin yayimlanmasiyla büyüyor. Edebiyat Yazilari 1, Abdülhak Sinasi Hisarin, edebiyat ve sanati fanilik, ilham, deha gibi kavramlarla birlikte yorumladigi, okumanin ve yazmanin felsefesi üzerine düsündügü, sanatcinin buhranini da unutmayarak, muharrirler, bilhassa genc edipler icin nasihatlerini ortaya koydugu yazilarini iceriyor. Bu ciltte yer alan metinler, Hisarin, 1921 ile 1955 yillari arasinda Agac, Varlik, Yarin, Aile, Ileri, Türk Yurdu, Yeni Istanbul, Istanbul, Dergah ve Milliyette yayimlanan yazilari arasindan secilip bir araya getirildi. Yazmak bilmeyen bir adam ancak bir sey söylemek isterse onu yazar ve yazisindan da maksadi az cok anlasilir. Bir sey söylememek icin yazabilmek ve yazarken de maksadini gizleyebilmek, denilebilir ki yazmayi bilenlerin karidir.
