Gecenin alaca karanligi gündüze dönmeye yüz tuttugu, siyah bulutlarin yavas yavas dagilmaya basladigi sirada, hem icimi hem de bedenimi isitan günes kendini göstermeye basladi. Her zamanki gibi ise gitmem gerekiyor. Ama bugün daha erken..
Hazirlamam gereken malzemeler var. Ha neredeyse unutuyordum. Ben büyük bir otelin pastahanesinde calisiyorum. Gündüz tezgahta calisiyorum ama haftada bir gün imalat yapiyorum. Bu yüzden 0545de kalkip, giyindikten sonra apartmanin kapisindan ciktim. Yirmi dakikalik yürüyüsten sonra is yerime gelip kapiyi actim ve iceriye girdim.
Imalati yapmis, ortaligi toparladiktan sonra bir süreligine oturup istirahat ettim. Saat sekizi gösterdigi siralarinda sürekli malzeme aldigimiz toptanci geldi. Onun getirdigi siparisleri o gittikten sonra yerlerine yerlestirirken kapi acildi. Iceriye 45-50 yaslarinda bir bayan ve yaninda tahmini 6-7 yaslarinda bir kiz cocugu girdi. Tezgaha yakin bir masaya oturdular. Siparislerini almak icin yanlarina gittim.
Hos geldiniz. Ne arzu edersiniz
Kadin bozuk türkcesiyle,
Götürmek icin dört tane pohca sarar misin.
Tabi ki diyerek yanlarindan ayrilip tezgahin arkasina geldim. Yalniz dikkatimi ceken bir sey oldu. O güzel kizin bakislari bir tuhaf. Bana ve etrafa bakiyor ama o kara gözleri hep bosa bakiyor. Benim saskinligimi fark eden kadin bozuk türkcesiyle,
Gözleri görmüyor. dedi.
