Egreti Hayatlar, bir yol hikayesi.
Adeta Mahmut Makalin anlattigi Bizim Köydeki evlerden birinde yasayan bir kiz cocugunun, kendisi disinda kalan dünyayla iliskisinin de hikayesi.
Söyle bir bakip yanindan gectiginiz, belki gözünün icine baktiginiz ya da sacini oksadiginiz ancak cogu zaman ücüncü sayfaya haber olduklarinda yasadiklarini fark ettiginiz cocuklarin hikayesi. 12 yasindaki Ulviye, ailesiyle, akrabalari ve komsulariyla, aciyla, yoklukla, cehaletle cevrelenmis fazlasiyla tanidik bir dünyada yasiyor.
Kimi zaman isteyerek, kimi zaman kacinmaya calistigi halde beceremeyerek tanik olduklariyla, deneyimledikleriyle bir yetiskin icin siradan olanin, bir cocuk icin ne ifade ettigini anlatiyor. Okuyucusunu, yol eslikcisini, siradan olanin bile bir cocugun hayatinda ilk kez deneyimlendigi o ani hatirlamaya cagiriyor.
Kadriye Selcuk, 12 yasindaki Ulviye ile bütünlesiyor; onun yalan söylemekle dürüst olmayi, paylasmakla kendine saklamayi, arzu etmekle hak etmeyi, sahip olmakla kazanmayi, korumakla korunmayi ögrendigi yasantisini cocuk gözünden ustalikla anlatmayi basariyor. Bir cocugun duygularini, yalin ve gercekci bir bicimde okuyucusunun önüne seriyor.
