Sanatkar, lisanin denizine kendi kanini katmak ihtiyacini duyan ve kalbinin atesini teskin icin bu umman icine dalan bir mahluktur, diyor Abdülhak Sinasi Hisar. Hisarin Everestteki külliyati, bu kavrayisla ve ayrica sanatciyi bir mütefekkir, bir yol gösterici olarak gören bir tavirla kaleme aldigi kurmaca disi yazilarinin yayimlanmasiyla büyüyor. Edebiyat Yazilari 2, daha evvel yayimlanan Edebiyat Yazilari 1in tamamlayicisi niteliginde. Romana Dair, Siire Dair, Tenkide ve Tercümeye Dair ve Ilgili Söylesiler baslikli dört bölümden olusan bu kitap, Abdülhak Sinasi Hisarin 1921-1955 yillari arasinda kaleme aldigi, edeb türlerin niteliklerine odaklanan yazilarinin yani sira kendisiyle 1943-1963 yillari arasinda edeb türler üzerine yapilmis söylesileri de bir araya getiriyor.

Edeb eserin meydana gelisi o kadar bir fikir hadisesinden ibaret degildir ki, bu hatta sadece bir sanat meselesi bile sayilamaz. O daima bunlara hükmeden bir vakiadir. Münekkitler bu ibda hadisesini tetkik edebilirler fakat onu birtakim sartlara ve kayitlara baglayamazlar. Edeb bir eserin dogusuna evvelinden sartlar kosmak, ancak onun ölü dogmasina sebep olabilir.