Sargis ve Narenin hikayesinde, bir halkin yüzyillarca yasadigi kendi öz yurdundan; tehcir adi altinda dönülmez, ölümcül yolculuga cikarilip yok edildigini; basta Kürtler olmak üzere diger halklarin, kirimdan gecen Ermeni halkinin karsisinda sergiledigi tutumu ve Osmanli Devletinin, kendinden ve dininden olmayan halklara karsi acimasiz yüzünü ele aldim.
Ermeniler cok savunmasiz ve yalniz kaldi. Romanlara sigmayacak trajediler yasadi. Yaklasik yüz yil önce cografyamizda yasanan bu trajediyi ele aldigim kadariyla gün yüzüne cikarip yeni nesillerle bulusturmaya calistim. Romanin ismini SCeviz Agaci koymamin nedenine gelince; ceviz agacinin Ermeni halki icin kutsal iki yüzü vardir. Birinci yüzü ugursuzluk ve yok edici özelligidir. Buna göre insanlarin suretlerinin agacin kabuguna yansimasi sonucunda ölümün kacinilmaz yüzüyle bulusacaklaridir. Ikinci yüzü ise, onlari besleyen, gölgesiyle kavurucu günesten koruyan, onlari bir araya getirip yasatan kutsalliga sahiptir. Bunlarla birlikte ceviz agaclari onlarin gecmis anilarinin ve gelecek düslerinin canli tanigidir