Cioranin benim filozofum olarak niteledigi, Bataillein Felsefi bilgimin temelini ona borcluyum, diyerek saygiyla andigi, Sisifos Söyleninde Camusnün uzun uzun adindan söz ettigi, 1920lerin basinda Rusyadaki siyasi boslukta gitgide tirmanan pogrom vahseti yüzünden ailesiyle ülkesini terk edip ömrünün geri kalanini Fransada sürgünde gecirmis, yazilariyla konusmalariyla Parisin hatta Avrupanin entelektüel mirasinda kalici izler birakmis Rus filozof Lev Sestovdan, özgürce düsünme hilafina siki sikiya sarildigimiz fikri tutarliliga ve tam da bu tutarlilik temelinde yükselen her nevi düsünce dizgesine, dünya görüsüne, hülasa dogmatizme karsi ödünsüz müdanasiz bir oyunbozanlik denemesi...


Sestov, 20. yüzyilin safaginda kaleme aldigi Temelsizligin Yüceltilmesinde, yerlesik ezberlerin, yerlesmek icin firsat kollayan yeni görüslerin defterini düren amansiz birer düsün talimi olarak kurguladigi bu aforizma seckisinde, felsefenin ve edebiyatin doruklarindaki mabutlari bir bir yere caliyor. Günümüzde klasikler yaftasi altinda pamuklara sarip toz kondurmadigimiz Tolstoy, Dostoyevski, Turgenyev, Gogol, Puskin gibi büyük Rus yazarlarin sözleri ve davranislarindaki celiskileri ortaya koyarak onlarla kora kor bir hesaplasmaya girisiyor.


Basi dönmeye meyilli olmayan okuru, agir bir bunalimin ardindan sifa buldugu Alplerin yamaclarinda haritasiz rehbersiz fenersiz yürümeye davet ediyor.