Sizofreni belki de modern insanin hem en büyük korkularindan biri hem de en fazla yanlis anlasilan ic kirilma bicimi. Bir yandan zihnin cercevesini asindirip düzenini söküp atan, diger yandan Bati kültürünün imgeleminin karanlik yönünü uzun süredir besleyen hem ürkütücü hem merak uyandirici bir ruhsal fenomen. Bilim insanlarinin tanimlamak, hekimlerin tedavi etmek, toplumlarinsa damgalamak icin adeta yaristiklari bir alan. Ama yalnizca bir rahatsizlik degil; akil dedigimiz narin yapinin ne kadar esneyebilecegini gösteren, herkes icin rahatsiz edici bir esik.
Taninmis psikiyatri tarihcisi ve psikanalist Orna Ophir, Sizofreni Bitmemis Bir Tarihte bu esikten gecerek sizofreni fenomeninin tarih boyunca bilimsel teoriler, dinsel inanclar, siyasi kaygilar ve kültürel korkularla nasil sekillendigini inceliyor. Tarihci titizligini klinisyen duyarliligiyla birlestirerek, bu hastaligin yalnizca biyolojik ya da psikiyatrik bir tani olmadigini, 20. yüzyil boyunca toplumlarin korkularini, kurumlarin sinirlarini ve akil sagligina dair degisen politikalari yansitan bir ayna islevi gördügünü gösteriyor.
Psikanaliz, biyopsikiyatri, toplumsal normlar ve hastanelerin gündelik dili arasinda gidip gelen anlatisiyla Ophir, kavramin nasil büyütüldügünü, nasil daraltildigini ve cogu zaman nasil yanlis anlasildigini gözler önüne seriyor. Sizofreni deneyimini bireyin ötesine tasiyarak kültürel imgeler, akademik kirilmalar, kurumsal gerilimler ve sessiz kalmis hasta hikayeleri üzerinden bu olguyu tarihin icinden yeniden düsünmeye davet ediyor.