Egitim, cocugun kendini egitmesidir; ögretmen ise cevreyi yöneten ustabasidir.
Sovyet psikolojisinin kurucu isimlerinden Lev Vygotsky, bu eserinde yalnizca cocuk gelisimini degil, egitimin bilimsel temellerini de yeniden düsünmeye davet ediyor. Cocuk Zihni Insan Davranisinin Temelleri, bireyin davranislarini aciklarken kalitsal tepkiler, kosullu refleksler, icgüdüler, hormonlar ve toplumsal cevre arasindaki dinamik etkilesimi derinlemesine inceliyor. Kitap, modern egitimin pedagojik dogasina yönelik bilimsel bir devrim niteliginde.
Vygotsky, egitim sürecini bir etkilesim degil, bir catisma alani olarak görür bireyin kalitimsal yapisi ile cevresel kosullarin karsilasma noktasi. Bu carpici yorum, yalnizca bir ögrenme kurami degil; ayni zamanda bir egitim felsefesidir. Cocugun bireysel deneyimini merkeze alarak, ögretmenin rolünü yeniden tanimlar ne bir aktarici ne de bir sekillendirici; cevresel kosullari düzenleyen bir rehber.