sik Mahzuni Serifin dedigi gibi, Iste gidiyorum deyip gitmek sanildigi kadar kolay mi Neden dogdugu ve doydugu yerde kalmaz da yollara düser insan Kimi zaman gördügü zulümden, öldürülmekten, korku icinde yasamaktan kacar; kimi zaman istenmedigi ve gitmek zorunda kaldigi icin yerinden yurdundan ayrilmak zorunda kalir. Hem yalniz bir ülkeden baska ülkeye; bir kentten, bir köyden baska yere göc etmez ki insan Kimi zaman yipranmis birlikteliklerden, eski asklardan, kimi zaman kendisinden kacar. Her gidis dengeleri yok eder, kirilip dökülenleri ayirip yasami yeniden kurmayi gerektirir; geride yeniden kurulabilecek bir yasam kalmissa eger...
Usta yazar Feyza Hepcilingirlerin kaleminden gercek olaylara, yasanmis acilara, farkli dünyalara yapilacak hüzünlü bir yolculuk
Aras durgun. Uslu uslu akiyor, bir oyun etmeyecekmis gibi görünüyor, uysal. Samirayi önden yürütüyor Samed. O arkalarindan, karisini ve kizini kollayarak gidecek. Irmagi yarilamalarina kadar her sey istedikleri gibi; hicbir terslik yok. Ama ne oluyorsa bir anda oluyor. Birden bir cukura düsüyor Samira ve gömülüveriyor suya. Elindeki iki valizi birden birakacak Samed ve karisini sendeleyip düstügü yerden cekip cikaracak. Tam o anda bebesinin sulara kapilip kendilerinden uzaklasmakta oldugunu görecek. Su yeniden boyunu asmis, bebesini önüne katmis, götürüyor. Karisinin cigliklari, bebenin bagirmalarina karismakta. Yetisiyor, kundagindan yakaliyor bebesini. Cekip aliyor.
