Dostluklarin baska havalara girdigi, edep ve hayanin alip basini gittigi, dünyanin baska bir hal aldigi gercegiyle okuyucularini samimiyetle yüzlestiren Nurettin Durmana, anlamli bir selam vermek istiyorum, nicedir. Düsüncemi sevgili Adem Özbayla paylastigimda, gözleri isildadi. Hemen bir armagan kitap cikaralim diyerek beni cesaretlendirdi. Ancak araya baska baska dünya isleri girdi, is uzadi.
Nurettin Durmanin sanina yakisi bir armagan kitap hazirlamamiz gerekiyordu. O günlerde büyük bir heyecanla, yüzün üzerindeki dosta, arkadasa internet yoluyla ve telefonla ulastim ve bircok kisiden, projeye destek sözü aldim. Fakat vaatlerin cogu ne yazik ki sözde kaldi. Kitapta yer almayi kezinlikle arzu ettigini söyleyen, Durmanin dostlarindan bir kismi da bu konuda cimri davrandi, ihmal etti ya da unuttu katki saglamayi.
Adem Özbat, ABDye gitti. Nurettin Durman, rahatsizlandi. Ama projeden asla vazgecmedim...
Sonra Adem Turanla paylastim konuyu... Cok heyecanlandi ve cok güzel, hemen baslayalim dedi. Sair dostumuz Hasip Bingöl elindeki Durmana iliskin yazilari, sorusturmayi ve bir söylesiyi bu kitapta birlestirme güzelligi gösterdi. Gülcin Durman, babasinin özel arsivinden fotograflari paylasti bizimle. Yayinci ustamiz Mekki Yassikaya ise basindan sonuna proje icin elinden gelenin fazlasini yapti.
Fazla söze gerek yok Bir Düs Yolcusu, bir Özcan Ünlü eseri degildir. En az Ünlü kadar, Adem Özbay, Adem Turan, Mekki Yassikaya, özellikle de Hasip Bingöl projesidir. Bu dostlara sonsuz tesekkür ediyorum.
Söz ucar, yazi kalir.. Umarim bu eser, eksikleri kapatacak yeni projelere güclü bir kapi aralar...
