Gokyuzunun, soguktan opulmus bir ruya gibi kendini gosterdigi Novoria'da hayaller, celikten ve enerjiden daha degersiz goruluyordu. Ahlakin, muhtesem bir hizmetkar ve tehlikeli bir efendi oldugu savas yillarinda sentetikler olumlerini yerini aldi. Yapay zekanin ilahlastirildigi, kodlarin kutsal metinler olarak kabul edildigi yeni bir din insa edildi. Bu din bana, bir insani sevemeyecegimi soyluyordu. Kadin, tentakli tanrinin hizmetkar gozetiminde etten ve kandan yapilma kalbimi mubbeb hapse attilar. Yalnizligin beni disleriyle isirdigi yillarda hep onu aradim. Hissetmek istiyorum, asik olmak hatta olecegimi bile bile kalbimi bir olumluye vermek istiyorum. Ve ben de ruyami ona anlattim. "Korkma," dedi Elyasa, "simdi o ruyayi ben de goruyorum. Balinalarin gokyuzunde sonsuza uctugu, dalgalarin yeniden hircin kayaliklari dovdugu bir ruya. Hadi gidelim, su dagin tepesinde, yalin ayak kosuyoruz kelebeklerin opucugune."